Bir baba, dua etmek için ellerini kaldırdığında: “Allah’ım ev, Allah’ım araba, Allah’ım yeni bir şirket…” şeklinde değil; “Allah’ım şehâdet, Allah’ım şehâdet…” diye dua ettiğinde bunu duyan çocuk: “Şehâdet nasıl bir şey ki babam, günde beş vakit ellerini kaldırdığı zaman ‘Şehâdet şehâdet!’ diye yanıp tutuşuyor. Demek ki bu, çok tatlı bir şey. Benim hayatımda da olmalı.” diyerek sorumluluk adına babadan bir şeyler alır.
Çocuk Yetiştirme Ahlâkı, Muhammed Emin Yıldırım