Günlük yaşam içinde çok büyük bir sır vardır.Herkesin bunda bir payı bulunur ve herkes onu bilir,ama pek az kimse bu konuya kafa yorar.Çoğu kimse onu olduğu gibi benimser ve ona asla şaşırmaz.Bu büyük sır,ZAMANDIR.
Onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır ama bunlar hiçbir şey ifade etmez.Herkes çok iyi bilir ki bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken,bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider.Zamanın bu garip kısalığı ve uzunluğu,o saat içinde yaşayan olaylara bağlıdır.
ÇÜNKÜ ZAMAN,YAŞAMIN KENDİSİDİR.VE YAŞAMIN YERİ YÜREKTİR.
...“Bak Momo,”derdi , ”ne oluyor biliyor musun ? Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor.Öyle uzun ki insan bunun sonunu getiremez sanıyor.”...
...“O zaman acele etmeye başlıyorsun.Gittikçe daha çok acele ediyor insan.Her önüne baktığında yolun hiç de kısalmamış olduğunu farkediyorsun.Daha hızlı ve daha gayretli çalışıyorsun ; sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun.Ve cadde hâlâ upuzun bir şekilde seni bekliyor.”...
...“İnsan caddenin tamamına bakıp hemen bir karara varmamalı.Her zaman adım adım ilerlemeli.Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli,bir adım,sonra derin bir nefes,sonra bir süpürge.İşte o zaman hayat zevkli olur.Önemli olan işini iyi yapmaktır.Öyle de olmalı.”...
...”Bir de bakarsın ki adım adım bütün yolu bitirmişsin.Nasıl olduğunu anlamadan ve yorulmadan.”
...çünkü Beppo’ya göre dünyadaki bütün anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kasıtsız,aceleye getirilerek söylenmiş birtakım yalan yanlış sözlerden kaynaklanıyordu.