M
@mg2404
Olmak ve sahip olmak. İnsanın varlığı yoktur, yalnızca sahip olduğu vardır, insanın varlığı perdenin arkasında, doğaüstünün tarafındadır. Kendisi hakkında bilebileceği, yalnızca koşulların ona verdiği şeydir. Ben benim için gizlidir (ve başkası için de); ben Tanrı tarafındadır, Tanrı’dadır, Tanrı’dır. Gururlu olmak, Tanrı olduğunu unutmaktır… Perde, insanın sefaletidir; İsa için bile bir perde vardır.
Sayfa 69
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Görünüm varlığa yapışır ve yalnızca ıstırap onları birbirinden koparabilir.
Varlığa sahip olan, görünüşe sahip olamaz. Görünüş varlığı zincirler.
Sayfa 69
Yaratma bir sevgi eylemidir ve süreklidir. Varlığımız her an Tanrı’nın bizim için duyduğu sevgidir. Ama Tanrı yalnızca kendini sevebilir. Bize olan sevgisi bizim aracılığımızla kendine olan sevgisidir. Böylece, bize varlığı veren o, bizde varolmamayı kabullenişi sever.
Varlığımız yalnızca onun beklentisinden, varolmamaya razı olmamızdan oluşur.
Tanrı sürekli olarak bize verdiği varlığı bizden dilenir. Tanrı varlığı bizden onu dilenmek için bize verir.
Sayfa 63
Var olan hiçbir şey mutlak aşka layık değildir.
O halde var olmayan şeyi sevmek gerekir.
Ama var olmayan bu aşk nesnesi bir kurmaca değildir. Çünkü kurmacalarımız, aşka layık olmayan bizlerden daha fazla aşka layık değildir.
Sayfa 138
Mutlu olan kişideki sevgi, mutsuz sevilenin ıstırabını paylaşmayı istemektir.
Mutsuz olan kişideki sevgi, sevilenin sevinç içinde olduğu bilgisiyle dolu olmaktır, bu sevinçte hiçbir payı olmadan ve bu sevinci paylaşmayı bile arzulamadan.
Sayfa 92