Yaklaşmak, uzaklaşma oyununu doğurur. Uzak ve yakın oyunu, uzağın oyunudur. Uzaklara yaklaşmak, uzakları yok etmeyi deneyen formüldür, yani uzak diye nitelendirilen var olmanın birbirine temas etmesiyle olur bu, belirli bir biçimde her zaman şöyle açıklanabilir: Nitekim yeniden var olma ve uzak birbirine bağlı hareket edeceklerdi; uzak var olma, bir var var olmanın uzağı, uzaklar orada var olacaklar. Demek ki sadece yakın, bir var olmanın bulaşmasına karşı kendini koruyacaktır. Yakın olmak, var olmak demek değildir. Yakın asla ulaşamayacağı şeyi vaat eder. Kendinden kaçan şeye yakın olana övgü: Yakın olan ölüm, yakın olan ölümün uzağı.
Öpücük
som yavaşlık, çekiçle dövülen yavaşlık
insani yavaşlık, tartışılan yavaşlık
ıssız yavaşlık, ateşlerin üstüne gel
yüce yavaşlık, çık aşka doğru
dönmek üzre gece kuşu
Ancak hayat öldürür bizi. Ölüm ev sahibidir. Kurtarır evi çevre duvarlarından ve iter onu ormanın ucuna kadar.
Görüyorum seni, ey genç güneş; ama artık olmadığın yerde!