''Ah! Sarhoş değilim, sarhoş olamam. Bilincimi yitiremem, yalnızca giyotin yapabilir bunu. Place de la Concorde'nin oraya girip bakırım ama onu bulamam.''
Ailesi onun yıkıcı fikirleri olduğuna inanıyordu. Ama hiçbir fikri yoktu, korkunç şekilde istiyordu: Zihni terk edilmiş devasa şehirlerin üzerine gezen akbabalar tarafından bütünüyle yenmişti.
''Hayır, bu akşam Mısırlılarım üzerine birkaç yazacağım ve Fanny ile sevişeceğim. Onun sessizliğine bir kuyuya iner gibi iniyor, kuyunun dibinde yeryüzünü ısıtan o kocaman güneşi buluyorum.''
''Köreltin birbirinizi.''
''Mutluyum ben.''