M
@mg2404
Ama dudaklarımdaki uyuşuk itiraf
Onu daha iyi kabartan sertliğin ustası
Kendini teslim edecek mi diye mütereddid el
Yakaladı mı onu daha sert yönlendireni
Sırlar içinde aşık olan kalp
Dökülmek zorunda kafiyelere
Sayfa 87
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sonsuzlukla aynı olan çan çalınır
Ve sabah kırmızısı zamanların çelengine benzer
Işık dolu günlerde sen benim kalbimi çınlatıyorsun
Ve sessizlik artık seni hiç yönlendiremez
Sen sadece tanrının şarkısının bir damarısın
Ve gidişatının yollarında çınlayarak
Sayfa 141
Şehir yine bizim için kendisi olacak
Çünkü kutsal şans geri geldi
Bir ormanın yankısı gibi sorgulanmakta
Uçurumların ona kendi sesini ödünç verdiği
Sayfa 90
Sevilen çocukların genç sonsuzluğunu
Alıp ormanlarına götürdü ölüm
Teskin eden her iki bakışta
Şaşkınlıkla gözleri açık
Hiç alevlenmeyen ölüm günlerinde
Çünkü sevgi alçakgönüllü ve suskun
Birinin zaferiyle
Dünya korkusu taşıyordu şarkının arabasını
Göğe asılı bir meyvedir keder
Anıların üzerindeki dallardan
Yarenin buse kokusu etrafa saçılıyordu
Silahsız melekle sevinç dolu ibadete
Sevk edilen yeni cennetin bahçesinin
İç tarafının önünde duruyordu
Sayfa 68
Benim için gün merhametini muhafaza ediyor
Altınla bezenmiş son saatlerde
Bulut kıvrımları yorgun acılara salındığında
Yıkanmaya bırakılan hatıralar
Aydınlık suya eğildi utanarak
Tuh kahverengi yollardaki gölette
Dost adımları götürüyor
Hislerimi gelce uğratan sonsuzluğa
Sayfa 80