Mehmet

Mehmet
Ne dikenler bıraktım ardımdan, ne dikenler Ki uçları hala kanıyor ayaklarımda Oysa karanfiller ekmiştim yollara Aşk ile mızrap vurup sevdalı sazıma Kavgamı türkülemiştim Yarın bakışlı çocuklara
Yağmur yagmazsa kim bilebilir bulutların yükünü. Kendi gerçeğini kendi sesi ile işitir insan. Başkasını evinde yanan ışıktan bize ancak gölge düşer. İnsan konuşarak tanır kendini. Tanıdıkça sever. kendini sevmeyen kendine sahip çıkamaz
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Açmadığın dalda sözün geçer mi ?
Duygu ve Düşünce
Şiirler doğacak kıvamda yine duygular yeniden yağacak kıvamda. ve yürek, imgelerin en ulaşılmaz doruğunda. ey herşey bitti diyenler korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler. ne kırlarda direnen çiçekler ne kentlerde devleşen öfkeler henüz elveda demediler. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri suyun ayakları olmuştur ayaklarımız ellerimiz, taşın ve toprağın elleri. yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık törenlerle dikilirdik burçlarınıza. türküler söylerdik hep aynı telden aynı sesten, aynı yürekten dağlara biz verirdik morluğunu, henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları aşk ile sevmek bir güzelliği ve dövüşebilmek o güzellik uğruna. işte yüzünde badem çiçekleri saçlarında gülen toprak ve ilkbahar. sen misin seni sevdiğim o kavga, sen o kavganın güzelliği misin yoksa...