Ne dikenler bıraktım ardımdan, ne dikenler
Ki uçları hala kanıyor ayaklarımda
Oysa karanfiller ekmiştim yollara
Aşk ile mızrap vurup sevdalı sazıma
Kavgamı türkülemiştim
Yarın bakışlı çocuklara
Yağmur yagmazsa kim bilebilir bulutların yükünü.
Kendi gerçeğini kendi sesi ile işitir insan. Başkasını evinde yanan ışıktan bize ancak gölge düşer.
İnsan konuşarak tanır kendini.
Tanıdıkça sever.
kendini sevmeyen kendine sahip çıkamaz