Bizim dünyaya olan meylimiz işte şu sürre
alayındaki hâllerimiz gibidir. Yola çıkarken tedarikler, hazırlıklar ve bilcümle eşya ile hâlâ dünyaya ait idik, yolda onları yitire yitire onlarsız da olabileceğimizi öğrendik. Kabe ye vardığımızda aslında iki parçalık ihram bezinin dünya için kâfi olduğunu göreceğiz. Bakın işte, bunca savaş, çapul,
cinayet, hirsızlık... Dünyalık uğruna ve dünya için... Oysa biz bu kervandan sonra bir kervana daha katıilacağ1z. Îstesek de
istemesek de... O kervanda insanın devesinde taşidığına değil, kalbinde taşıdığına bakacaklar... Dünyadakiler yazık ki uykuda yol alan kervan ehline benziyorlar.
Onlar uyusalar da kervan gitmeye devam eder. Bunun için Allah'in bir meleği vardır, her gün bağırr; 'Doğun, ölüm için!Toplayın yok olmak için, yapın yıkılmak için, ilerleyin varmak için!." iş odur ki kişi gittiği yolu uyanık gide!"