yusuf
@mhys
Ölüsünü göstermeyen cins kediler gibi uzağında
Hayalimde ufacık bir yuva kuruyorum.
Sonra yaşamak zorluğu geliyor akla
- Dikkat, kapılma aşka .. diyen sesler duyuyorum.
Bu kaygılı günlerimde bir zaman
Sana görünmemeyi yerinde buluyorum.
Orda hurda, tek başıma, perişan
Dolaşıp duruyorum.
Bize acı veren sadece kaslarımız ve gövdelerimiz değildi; bazen zihinlerimiz ilgiye çarpık kollarımız ve bacaklarımızdan daha çok ihtiyaç duyuyordu.
Sayfa 88
çok iyi tanıdığım insanların yanında bile
kendimi yabancı hissediyordum. Bazen bunu ailemleyken bile hissediyordum.
Sayfa 83
"Günün karmaşasından ve hummalı yoğunluğundan kurtulduğumuzda, bilinçli bir çaba veya zihinsel irade göstermeksizin pişmanlıklar ve mutluluklarla dolu hayallere dalarız... Unutulmuş geçmişin bütün mutlu veya üzüntülü görüntüleri ruhumuzda toplanır... (...) Küçük kibirlerimizi veya oyunlarımızı hatırlarız... Kendimize şunu açıklarız: 'Bu ben değilim! Ben hiç bu kadar pervasız olmadım, emin ol!'... Yine de geçmiş yalan söylemez; geçmiş değiştirilemez..."
Sayfa 82