Yalnızlık üzerine:İnsan ve Duygular
İnsan geceleri burada böyle yalnız kaldı mı, kitap okur ya da böyle şeyler düşünür. Düşünür ama yanında ona şu şöyledir, bu böyledir diyecek biri olmaz. Belki bir şey görür, ama gerçekten gördü mü, doğru mu, yanlış mı, bilemez. Birine dönüp, sen de görüyor musun ahbap, diye soramaz. Anlayamaz. Elinde ölçecek bir şeyi yoktur. Ben neler görmüşümdür burada. Sarhoş da değilken üstelik. Uyuyor muydum, bilemem. Yanımda biri olsa, bana uyuyordun der, o zaman sorun kalmaz. Ama şimdi emin olamıyorum."
Reklam
İyi bir insan," dedi Slim, "İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.
Artık birlikte, seyahat eden, can yoldaşlığı eden pek kimse kalmadı," dedi. "Nedendir bilmem. Belki de herkes birbirinden korkuyor bu dünyada."
uzun zamandır bana en iyi gelen kitap oldu, her gün kendine kitap okumayı görev edinmiş bir insanken elime aldığım kitabı açar açmaz rafa kaldırmaya başladığımı fark ettiğim bu günlerde okumak çok yerinde oldu. Kitap çocuk kahramanımızın dilinden çok saf ve yalın şekilde anlatılıyor, olayların muhasebesini yapmak tam olarak size düşüyor haklıyı haksızı, masumu zalimi, iyiyi ve kötüyü tam anlamıyla kendi yargılarınza göre şekillendiriyorsunuz hiç kimsenin, hiç bir düşüncenön baskısı altında kalmadan. çoğu zaman çocukların olayları eleştirecek ve kapsamlı düşünecek gözlem yeteneğine sahip olmadığını düşünerek yanıldığımızı gösteren bir kitap. çocuk deyip geçmeden onları bizden daha az akıllı bireyler olarak görmeden yetiştirmenin önemini vurgulamış. Atticus gibi ebeveynlerin çoğalması dileğiyle.
Reklam