İçinde bulunduğumuz yüzyılda , tüm çabalarımızı dış dünyanın mücadelelerine göre şekillendiriyoruz. Sonuç olarak , daha açgözlü daha arzulu ve buna bağlı olarak da eskisinden çok daha huzursuz , endişeli ve mutsuzuz.
Bunun nedeni , bu dış mücadelelerin , dikkatimizi içimizde neler olduğundan uzaklaştırmış olması . İhtiyacımız olan irade terbiyesi bir kenara atılmış durumda . Bunun sonucunda da anlaşılması güç bir zihin karışıklığı ve yön kaybetmeyle , zihinsel gücümüz ve mutluluğumuzu sağlamlaştıracak etmeni kendi haline bıraktık.