Michuri
@michuri
166 okur puanı
Haziran 2016 tarihinde katıldı
Güzel, sürükleyici bir kitaptı ama eksik olduğu yönler de vardı. Fantastik serileri sevdiğimi herkes bilir, bu kitap da fantastik kurgu bakımından güzeldi ancak yunan mitolojisi de en az vampir, kurt-adam kurguları kadar sıradanlaştı. Bu kitap da kurgusunu yunan mitolojisinden almış. Kitap konusuna değinmek istemiyorum, arka kapak yazısının okunması yeterli bence. Karakterler bakımından ana karakterimiz Kate'e bir anlam veremedim açıkçası, "böyle bir kızmış" diyebileceğim tam olarak belirli bir kimliği yok. Kitap boyunca bir öyle bir böyle davrandığı için ısınamadım. Henry'de aynı şekilde bazen mesafeli bazen de yakındı ve bu ikili ilişki bana yüzeysel geldi. Kitapta eksik bulduğum diğer nokta da tahmin edilebilir olması. Yazarın okuyucuyu şaşırtmak istediği konular beni şaşırtmadı, her şey tahmin ettiğim gibi ortaya çıkınca herhangi bir heyecan yaratmadı bende.
3 kitaplık bir seri ama ben sonradan seriye çevirilmiş olduğunu düşünüyorum. Çünkü ilk kitabın bitimi sanki ikinci bir kitapta her şey devam edecek gibi durmuyordu. Şuandaki haliyle hikayesi tamamlanmış bir kitap gibi. Sürekli eleştirir gibi oldum ama kötü bir seri değil sadece Cassandra Clare, Susan Ee'nin serileri gibi bağımlısı olacağım bir seri değildi. 6 buçuktan 7lik bir seri :)
Reklam
Modern klasiklerin içinde en sürükleyici olan kitap buydu sanırım. Tabii daha hepsini okumadım ama yine de okuduklarım arasında en akıcı, kurgudan koparmayan kitap, benim için Bir Elin Sesi Var oldu. Okurken insanı "devamında ne olacak?" merakında bırakıyor. Anthony Burgess'dan okuduğum ilk kitaptı (evet, evet "Otomatik Portakal"ı hâlâ okumadım, çok fazla lafı geçen, popüler olan kitapları okuyasım gelmiyor ne yapayım, aranızda benim gibi olanlar var biliyorum). Yazarın tarzı bana diğer bir İngiliz yazar olan George Orwell'ı anımsattı. Sanki İngiltere'nin havasında bir şey var, yazarların anlatımlarının samimiliği, akıcılığı, eleştirel bakışları aynı hamurdan yoğrulmuş gibi. George Orwell'daki kadar yoğun bir şekilde toplumsal eleştiri olmasa da Anthony Burgess'da Howard karakteriyle dönemin değişimini, eski değerlerin kayboluşunu, medyanın yetersizliğini eleştiriyor. Değişik bir karakter Howard, düşünce yapısı, düşünme şekli farklı. Bu yüzden kitap boyunca kendini açıklama, ifade edebilme çabası var. Hâlâ tam olarak anlayabilmiş değilim açıkçası. Howard'ın, eşi Janet'e olan sevgisini, sadakatini çok sevdim. O kısımlar çok tatlıydı, beni hikayeye bağlayan da bu oldu sanırım ama Janet'ı sevdiğimi söyleyemem.
Tüketim çılgınlığına kapıldığımız şu dönemde herkesin okuması gereken bir kitap. Aslında insanların oturup adam akıllı kitap okuması gerekiyor, sadece bu kitabı okumakla düzelecek bir durum değil. Yine de çok paranın manasızlığını anlamamızda bir fikir edindirdiği kesin.
... aslında bu hayatın güzel yanları çok az, hayat ancak o tek tük anlar için yaşanmaya değer, insan o tek tük anları bir daha yaşayabileceğini düşününce de hayat anlamlı oluyor, muhteşem oluyor. Benim gibi daha önce de hayatın bir anlamı var sanabilir insan; ama yeni bir şey yaşayınca onun dışındaki her şey silik kalıyor sanki.
