Yaşa, öl, uyan ve tekrarla: Mickey7 incelemesiDuygu ve Düşünce
Mickey'nin kendince haklı sebepleri vardı, Niflheim misyonunda "Harcanabilir" pozisyonuna başvurup ölümsüzlük anlaşmasını gönüllü imzalarken, en tehlikeli görevlerin sırtına yükleneceğinin, defalarca ölmesi gerekeceğinin farkındaydı. Ancak iş ölmeye gelince, ölümsüz olduğunu bilmek bir şey değiştirmiyor. Ölümsüz de olsa bu gerçekten ölmeyeceği, ölmekten korkmadığı anlamına gelmiyor.
Her bir yaşamı da ölümü de kendisine ait ama her yeniden üretimi bir önceki klonunun hafızasını taşıyan farklı bir birey olacak. Bu farkı kavraması zordu çünkü bir önceki zaten hep ölmüştü. Mickey'nin, klonuyla aynı olmadığını anlaması için 6 kere ölmesi ve 8 kere yeniden üretilmesi gerekti. Yoksa sevgilisini klonundan kıskanmaz, klonunun ölmesini dilemezdi. Mickey7 uyumlu ve çekimserken, Mickey8'in kaygısızlığı ve cüretkarlığından rahatsızlık duymazdı.
Bu hikaye, insanlığın kolonileştirmeye çalıştığı buz gezegeni Niflheim’a dek uzanan zincirleme hataları ve keşifleri arka planında, bireyin temel yapı taşının deneyim mi hafıza mı olduğuna Mickey’nin 7. ve 8. klonu eşliğinde yanıt arıyor.
Kitabın ilham verdiği Mickey17 filmini izlerken oldukça eğlenmiş ve ölüm, kimlik ve bilinç gibi ağır meseleleri ele alış şekline hayran kalmıştım. Kitap da filmi gibi, bu çok dramatik meseleleri, sorunun ciddiyetine zıt bir hafiflikle alaycı bir üslupla ele alarak gündelikleştiriyor, okuru metnin içine çekerken, etik gerilimi bilinçli olarak yumuşatıyor.
Mickey7, beynin durgun sularına bırakılan bir efervesan tablet gibi, zihni neşeli köpüklerle doldururken aynı anda da besleyen, düşünsel olarak provoke edici bir kitap. Felsefi soruları olan bilimkurgu komedileri sizi gıdıklıyorsa, bu kitapla çok güleceksiniz.
~Harcanılabilir misin?~
*Kitap komedi-macera akışında başlıyor.
*Uzay bilim-kurgu temasına çok boğmuyor(ben gibi bu temayı çok sevmiyorsanız diye belirteyim).
*Senaryo gayet akıcı ve eğlendirici.
*Ara ara mickey barnes’ın bireylik duygularıyla ilgili düşünce dönemlerine ve gelişimine şahitlik ediyoruz.
*Mickey7 karakteri kitap boyunca ara ara bizimle birebir konuşuyormuş hissi veriyor.
*Cinsellik içeren bölümleri şahsen bir tık rahatsız edici buldum.
*Sonu beni çok da tatmin etmedi ama yine de iş görür.
*İyi okumalar…
Mickey7 Hakkında..1000Kitap
Mickey7 Hakkında 
Mickey 7
Kitap çok fazla flashback içeriyor. Hatta bunu çok sistematik şekilde, bir bölüm güncel zaman, bir bölüm geçmiş olacak şekilde kurgulamış. Ben bu kadar flashback’ten hoşlanmıyorum açıkçası.
Mickey başlangıçta “harcanabilir” olmayı amaçsızlıktan istediğini söylese de kumar borcu yüzünden ölümcül bir işkenceyle tehdit edilmesi sonucunda bunu seçtiği anlaşılıyor. Kitap en nihayetinde vaat ettiği kurguyu asla okuyucuya vermiyor.
Genel olarak “kişinin klonu aslında kendisi midir?” gibi felsefi bir doruk üzerine gidiyor ve yazar buna “kendisi değildir” diye cevaplıyor. Herkesin zaten hemfikir olacağı bu sorgulama üzerinde fazla duruyor. Her yeni Mickey’nin doğuşu aslında bir öncekinin ölümü demek ve bu ölümlerin birkaç tanesi etkileyiciydi. Yanlış anlamadıysam, kabul edildiği ilk anda final sınavında kendisini öldürmesi istendi ve sonunda Mickey1 olarak dönmesi bence en iyisiydi.
Konu bence bir süre sonra laçkalaşıyor; hatta Mickey’lerin Nasha ile çoklu ilişkisine kadar uzanıyor. Araştırdıkları gezegen ve sürüngenler o kadar yüzeysel işleniyor ki hayret verici. Temel kurgu çok yüksek bir beklentiye sokuyor insanı: Eski dünyanın antimadde savaşları sonucu yaşanamaz hâle gelmesi, insanlığın yeni gezegenler arayışına girip bulmaları, birden çok gezegende yaşam olması ve hatta bu gezegendeki toplulukların yeri geldiğinde birlikte hareket edip dış tehditleri savuşturması… Bunların tamamı insanlık için temelde güzel kurgulanmış öngörüler.
Ama sonunda ne oluyor? Laçkalaşmanın zirvesi olarak, tüm gezegeni yok etmeye yetecek maddeyi bir taşın altına gizleyip komutanı kandırıyor ve sürüngenler de kendi kendine zararsız olmaya karar veriyor. Nasreddin Hoca fıkrası gibi biten bir son…
Mickey 7
Kitap çok fazla flashback içeriyor. Hatta bunu çok sistematik şekilde, bir bölüm güncel zaman, bir bölüm geçmiş olacak şekilde kurgulamış. Ben bu kadar flashback’ten hoşlanmıyorum açıkçası.
Mickey başlangıçta “harcanabilir” olmayı amaçsızlıktan istediğini söylese de kumar borcu yüzünden ölümcül bir işkenceyle tehdit edilmesi sonucunda bunu seçtiği anlaşılıyor. Kitap en nihayetinde vaat ettiği kurguyu asla okuyucuya vermiyor.
Genel olarak “kişinin klonu aslında kendisi midir?” gibi felsefi bir doruk üzerine gidiyor ve yazar buna “kendisi değildir” diye cevaplıyor. Herkesin zaten hemfikir olacağı bu sorgulama üzerinde fazla duruyor. Her yeni Mickey’nin doğuşu aslında bir öncekinin ölümü demek ve bu ölümlerin birkaç tanesi etkileyiciydi. Yanlış anlamadıysam, kabul edildiği ilk anda final sınavında kendisini öldürmesi istendi ve sonunda Mickey1 olarak dönmesi bence en iyisiydi.
Konu bence bir süre sonra laçkalaşıyor; hatta Mickey’lerin Nasha ile çoklu ilişkisine kadar uzanıyor. Araştırdıkları gezegen ve sürüngenler o kadar yüzeysel işleniyor ki hayret verici. Temel kurgu çok yüksek bir beklentiye sokuyor insanı: Eski dünyanın antimadde savaşları sonucu yaşanamaz hâle gelmesi, insanlığın yeni gezegenler arayışına girip bulmaları, birden çok gezegende yaşam olması ve hatta bu gezegendeki toplulukların yeri geldiğinde birlikte hareket edip dış tehditleri savuşturması… Bunların tamamı insanlık için temelde güzel kurgulanmış öngörüler.
Ama sonunda ne oluyor? Laçkalaşmanın zirvesi olarak, tüm gezegeni yok etmeye yetecek maddeyi bir taşın altına gizleyip komutanı kandırıyor ve sürüngenler de kendi kendine zararsız olmaya karar veriyor. Nasreddin Hoca fıkrası gibi biten bir son…MİCKEY7
Mickey bir kahraman ya da süper insan degildir. Ortalama biridir. Herkes gibidir. Arkadaşı gibi zeki, popüler ya da atletik değildir. Sorunlarından kaçmak için kaydolduğu uzay görevi onun tek çaresidir.
Mickey 7, dili son derece basit ve anlatimi eğlenceli, film tadında bir kitaptı. İnsanın varoluşuna, bilincine, kimliğine dair derin incelemelere girmiyor kitap. Onun yerine Mickey gibi sıradan birinin bu konu hakkında fikir yürütmeye çalışmasına şahit oluyoruz.
Bilim-kurgu severler için oldukça eğlenceli ve hafif okuma yapabilecekleri güzel bir kitap.
10/10
2025 458. kitabı
Zevkle bitirdiğim kitaplardan biri oldu oldukça akıcıydı. Resmen kafamda canlandı. Alt metinde kimlik sorunu da vardı. Yakın dönemde yaşanabilir gezegen arayışlarımızda olası bir durum. Klonlamanin yapilacağına inanıyorum ve bu nedenle neden olmasın dedirtti. Mickey7'nin hikayesinin başlangıcı da Titanik'e kumarda kazandığı biletle giden Jack gibiydi. Tavsiye ederim.
Borçlardan kurtulmak ve gezegenden kaçmak için bir harcanabilir olmayı kabul eder miydiniz?
Mickey Barnes, işler çığırından çıkmadan önceye kadar bunu kabul etmiş ve birkaç kez ölmüş bile oluyor.
Karakterin son versiyonu olan Mickey7, bir kaza sonucu düştüğü çukurda ölmeyi beklerken, düşman olarak gördüğü bir sürüngen tarafından mucizevi bir şekilde çıkışa götürülür. Ölmek zorunda kalmadığı için memnun ve sürüngenin saldırısından kurtulduğu için şaşkın bir halde odasına geri döner. Ancak burada, onu kötü bir sürpriz beklemektedir: Mickey8. Kendisinin öldüğü düşünüldüğü için yeni versiyonu tanktan çıkarılmıştır. Şimdi ikisinden biri dönüştürücüye gitmelidir, yoksa her ikisi birden mi?
Mickey7 ve Mickey8 durumu herkesten gizlemeye çalışırken dışarıdaki tehlike artar ve işler çok çabuk çığırından çıkar.
Hızla akıp giden, eğlenceli ve merak uyandırıcı bir kitaptı. Mickey 17 isimli film uyarlaması da, bu eseri okuma isteğimi artıran başlıca etkendi ve kitaptan çok keyif aldım. Bilim kurgu ve kara mizah seven herkese tavsiye ederim.