Neden acı çekiyorum, endişeleniyorum, yalnız hissediyorum, üzgünüm falan diyorum acaba? Her şeyi açıkça söylesem ölür müyüm sanki? Hissettiklerimi çok iyi biliyorum ama onları tanımlayacak tek bir isim, sıfat söyleyemiyorum. Sadece kaygılanıp duruyorum, en sonunda da öfkeden kudurup gözüm dönüyor.
Gitgide bir yetişkine dönüşen kendim hakkında elim kolum bağlı olduğu için üzgündüm. Her şeyi kendi hâline bırakıp büyümemi izlemekten başka yapacak bir şey yok.