İmran ♡
@miirasuu
güzєl sєvmєk вír sαrp kαlє чα αlınır чα αlınmαz 𓍼ོ
Aksaray
15 Eylül 2001
86 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir İnsanlık Dramı ve İnanç Sınavı Üzerine Eleştirel Bir Bakış1000Kitap
Sinan Akyüz’ün Meyra adlı eseri, Bosna’da yaşanan o büyük trajediyi siyasi dengeleriyle, askeri stratejileriyle ve en önemlisi iliklere işleyen duygusal yoğunluğuyla muazzam bir şekilde resmediyor. Okurken her sahne zihninizde bir film karesi gibi canlanıyor; dökülen her damla kanı, çekilen her acıyı birebir içinizde yaşıyorsunuz. Yazarın görsel anlatım gücü ve tarihi tahlilleri takdire şayan.
Ancak madalyonun diğer yüzünde, bir okur olarak beni derinden düşündüren ve ruhu yaralayan bir "temsil" sorunu var.
Teslimiyet mi, İsyan mı?
Kitabın geneline yayılan "isyan dili", Bosna halkının kimliğini oluşturan en temel değerle, yani İslam’ın özü olan "teslimiyet" kavramıyla ciddi bir tenakuz (çelişki) oluşturuyor. Bilindiği üzere "İslam", Arapça s-l-m kökünden türeyen; Allah’ın emir ve yasaklarına gönüllü bir boyun eğişi, O’nun hükmüne rıza göstermeyi ifade eden bir dindir.
Kitapta ise garip bir tezat göze çarpıyor: Kendi batıl inançlarını kutsallaştıran Çetniklerin karşısında; sürekli kaderi lanetleyen, yaratıcıyı sorgulayan ve isyan bayrağını indirmeyen Müslüman karakterler görüyoruz. Özellikle Samir gibi karakterlerin "Allah bize nasıl yardımcı olacak? Gözlerini kan bürümüş Çetniklerin ellerindeki silahları mı toplayacak?" şeklindeki çıkışları, savaş psikolojisinin ötesinde, sanki köksüz bir inançsızlık gibi yansıtılmış.
Şehadet: Bir Onur mu, Yoksa "Alçakça" Bir Son mu?
Beni en çok yaralayan noktalardan biri de karakterlerin ölüme bakış açısı oldu. Şeref ve izzet sahibi her Müslüman için şehadet, ulaşılabilecek en yüce makamdır. Ancak kitaptaki kahramanların bu kutlu makamı arzulamak yerine, tam o mertebeye erecekleri sırada:
"Böyle alçakça ölmek ne kadar acı" (syf. 554)
"Lanet olsun böyle zalim, acımasız kadere. Hâlâ süründürüyor, öldürmüyor."
gibi ifadeler
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Efendimiz (sav) ‘e iftira ,hakaret !Alıntı
Puan vermedi
Allah aşkına buna artık dur diyelim!
Gün geçmiyor ki, Peygamberimize yeni bir hakaret edilmemiş olsun!
Entelektüellik adına Peygamber Efendimiz Aleyhisselama hakareti mazur mu göreceğiz , edebiyat adınadır diye görmezden mi geleceğiz ?
Bu kitapta Efendimiz Aleyhisselama ciddi hakaretler var! Bu kitaba tepki göstermek, toplatmak boynumuza borç değil mi? Buna bağnazlık mı barbarlık mı ne derseniz deyin! Yeter artık, başlarım sizin entelektüelliğinize! Sonra yakınca yaktı, yıkınca yıktı oluyoruz!
Allah rızası için okumayın okutmayın !
Allah rızası için buyrun bu kitabı toplatalım!
!Kırmızı kedi yayınevi bu alçak kitabı topla!
Harun Çetin
İşte hakaret içeren cümleler:
"Bildiğimiz gibi Muhammed Arabistan’da doğmuş, önceleri devecilik yapan yoksul bir kişiyken tüccarlarla mal almaya gidermiş. Bu yolculukların birinde tüccarlarla o zaman nüfusu Hristiyan olan Mısır’a gitmiş. Arabistan çöllerinde bir münzevi keşişin yaşadığı bir şapele girmiş. Şapelin dar ve alçak kapısı o girerken öylesine büyüyümüş ve genişlemiş ki, adeta bir sarayın ya da malikanenin kapısı gibi olmuş. (...) Ondan sonra çok akıllı, zengin ve önemli bir gökbilimci olmuş. Horasan Bey’i ona valilik görevi vermiş ve çok iyi bir yönetici olmuş. Bey ölünce onun dul eşi Hatice’yi kendine eş olarak almış. Muhammed’in şifasız bir hastalığı varmış, nöbet geçirip bayıldığı için karısı onunla evlendiğine pişmanmış. Ama Muhammed onu her nöbette Cebrail adındaki meleğin kendisine mesaj getirdiğine, bu meleğin ışığının ve gücünün onu kendine getirdiğine inandırmış." s. 109.
"Muhammed, Venedikli tüccarların sık sık mal almaya gittikleri Hindistan yolunda Arabistan ve Ortadoğu’dan geçerken Sina Dağı’nın ötesinde denize bir gün uzaktaki çölde bir münzevi bir din adamına saygıyla bağılmış. Orada bütün gece vaaz dinleyip
Harun Çetin
İşte hakaret içeren cümleler:
"Bildiğimiz gibi Muhammed Arabistan’da doğmuş, önceleri devecilik yapan yoksul bir kişiyken tüccarlarla mal almaya gidermiş. Bu yolculukların birinde tüccarlarla o zaman nüfusu Hristiyan olan Mısır’a gitmiş. Arabistan çöllerinde bir münzevi keşişin yaşadığı bir şapele girmiş. Şapelin dar ve alçak kapısı o girerken öylesine büyüyümüş ve genişlemiş ki, adeta bir sarayın ya da malikanenin kapısı gibi olmuş. (...) Ondan sonra çok akıllı, zengin ve önemli bir gökbilimci olmuş. Horasan Bey’i ona valilik görevi vermiş ve çok iyi bir yönetici olmuş. Bey ölünce onun dul eşi Hatice’yi kendine eş olarak almış. Muhammed’in şifasız bir hastalığı varmış, nöbet geçirip bayıldığı için karısı onunla evlendiğine pişmanmış. Ama Muhammed onu her nöbette Cebrail adındaki meleğin kendisine mesaj getirdiğine, bu meleğin ışığının ve gücünün onu kendine getirdiğine inandırmış." s. 109.
"Muhammed, Venedikli tüccarların sık sık mal almaya gittikleri Hindistan yolunda Arabistan ve Ortadoğu’dan geçerken Sina Dağı’nın ötesinde denize bir gün uzaktaki çölde bir münzevi bir din adamına saygıyla bağılmış. Orada bütün gece vaaz dinleyip