Merve
@milkfloyd
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ölümü düşünmek, dua etmek. Buna hala ihtiyaç duyanlar var ve çanlar onlar için çalıyor. Benimse artık buna ihtiyacım yok, çünkü ben her an ölüyorum ve anısız olarak, yeniden doğuyorum: canlıyım ve kendi içimde değil, dışarıdaki her şeyin içinde, bütünüm.
Kime "ben" diyecektim? Madem başkalarının bana atfettiği anlamı ve önemi ben asla kendime mal edemeyecektim; madem ben başkalarının böyle fersah fersah dışındayken, bu anlam ve önemi yüklediğim kişi şu yalnızlığın ve şu boşluğun dehşetine dönüşecekti, o halde "ben" demenin anlamı neydi?