Mine Sena Ergün
@minesenaergun
42 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Merhaba kitap dostlarım
Bugün size polisiye severlerin ilgisini çekebilecek, kapağını kapattıktan sonra bile zihninizde ipuçları bırakmaya devam eden Ölüm Soğuk kitabıyla geldim.
Büyükada’da sıradan bir geziye çıkan Melike ve Berkan’ın ormanda karşılaştığı gizemli bir ceset, herkesin hayatını değiştirecek olayların başlangıcı oluyor. Soruşturma derinleştikçe olay yalnızca adada kalan bir cinayet olmaktan çıkıyor; Japonya’dan Kamboçya’ya, Van’a uzanan karmaşık ve uluslararası bir ağın kapıları aralanıyor.
Ben kitabı büyük bir merakla okudum. Daha ilk sayfalardan itibaren kendini okutmayı başaran, temposu düşmeyen bir polisiyeydi. Her yeni ipucu zihnimde farklı ihtimaller oluşturdu ve “katil kim?” sorusu sürekli canlı kaldı. Özellikle adli tıp detayları ve soruşturma sürecinin işlenişi, hikâyeye oldukça gerçekçi ve güçlü bir hava katmıştı.
Polisiye türünde en sevdiğim şeylerden biri tahmin yürütmek ve ters köşelerle karşılaşmak. Bu kitap da bunu fazlasıyla yaşatıyor. Olay örgüsü boyunca gizemini koruması ve merak duygusunu sürekli diri tutması benim için en güçlü yönlerinden biriydi.
Genel olarak hem akıcı hem de sürükleyici bir polisiye arayanlara rahatlıkla önerebileceğim bir kitap oldu.
Herkese merhaba
Bugün size polisiye ve gizemi farklı bir atmosferle harmanlayan bir kitapla geldim.
Denizden çıkarılan bir cesetle başlayan hikâye, sayfalar ilerledikçe bambaşka bir boyuta taşınıyor. İlk başta klasik bir polisiye okuyacağımı düşünmüştüm ama yazar beni çok farklı bir kurguyla karşıladı.
Kitap boyunca olayların ardındaki sırları çözmeye çalışırken bir yandan da karakterlerin geçmişlerine tanıklık ediyoruz. Özellikle Aypâre’nin yaşadıkları beni en çok etkileyen noktalardan biri oldu. Onun hikâyesini okurken zaman zaman hüzünlendim ve yaşadıklarına kayıtsız kalamadım.
Yazarın oluşturduğu karanlık atmosfer ve merak duygusu kitabı elimden bırakmamı zorlaştırdı. Her bölümde yeni bir soru ortaya çıkarken cevapları öğrenmek için sayfaları hızla çevirdim.
Polisiye okumayı seviyorsanız ama aynı zamanda farklı ve gizemli bir kurgu arıyorsanız Samankapan’a bir şans verebilirsiniz.
Herkese merhaba
Bugün size Mitch Albom’un Bir Kere Daha kitabının yorumuyla geldim. Yazarın kalemiyle bu kitap sayesinde tanıştım ve gerçekten düşündüğümden çok daha derin bir hikâyeyle karşılaştım Zamanı geri alma fikrini merkezine alan kurguları zaten severim ama bu kitap bunu bambaşka bir yerden ele alıyordu.
Alfie’nin hikâyesi ilk sayfalarda bir sorgu odasında Dedektif LaPorta ile başlıyor ve bu atmosfer kitabın başından itibaren gizemli bir hava yaratıyor. Alfie’nin çocukluğundan beri tuttuğu “Kompozisyon Defteri” açıldıkça ise aslında hepimizin içinde bir yerde duran o “keşke” duygusuyla yüzleşiyoruz. Bazı sayfalarda kendinizi onun yerine koyarken buluyorsunuz.
Kitap boyunca en çok hissettiğim şey, zamanı geri alabilmenin bir armağandan çok ağır sonuçları olan bir yanılgı gibi anlatılmasıydı. Alfie’nin “nasıl olsa düzeltirim” düşüncesine sığınarak bazı anları tekrar tekrar yaşaması, insana konfor gibi görünen şeylerin aslında nasıl bir kaçış olabileceğini çok net gösteriyor. Gianna ile olan ilişkisi ise özellikle çok çarpıcıydı; bazı duyguların ikinci kez yaşansa bile aynı sıcaklığı taşımadığını hissediyorsunuz.
Kitabın en ağır tarafı ise bence tam olarak bu: hiçbir anın gerçekten birebir geri gelmemesi. Aynı yere dönsen bile sen artık aynı kişi olmuyorsun, bu da her şeyi değiştiriyor.
