Hiç, bildikleri hiçtir, bilmek istedikleri hiç,
Bak da gör şu cahilleri, kurumuşlar tepesine dünyanın,
Onlardan değilsin şayet kâfir derler adama
Boş ver onları Hayyam, sen bak kendi yoluna.
Kadın nedir? Bir kukla mı veya bir oyuncak mı veyahut birileri eğlensin diye mi varlar? Bunun gibi binlerce soru sorabilirim size. Fakat neden KADIN objeleştiriliyor, neden KADIN denildiğinde geçiştiriliyor? Neden bir kadın cinayeti işlendiğinde kimsenin tüyleri ürpermiyor neden herkes normal bir şeymiş gibi karşılıyor. Cinayet; bir insanı kasten,keyfi, isteyerek öldürmektir. Yani bir canı hiç bir şey olmamış gibi yok saymaktır. Cinayet denilince içimizin titremesi gerekirken neden sessiz kalıyoruz. Filistin'den örnek verebiliriz demiyorum direk tarafımı oraya çeviriyorum. Binlerce can ölüme mahkum edilmiş durumda. Sesimizi çıkarmamız gerekirken biz hayatımıza normal bir şekilde devam ediyoruz. İnsanlık harbiden yok olmuş durumda her şeyi normal karşılıyoruz. Normalleştirmeyin cinayet,katliam normal bir şey değildir. Farkındalık kazandırmak istedim sadece. İyi günler diliyorum..
"Bir adam çok sevdiği bir kadına şiirler yazıyordu.
Sonra kadın ansızın onu terk etti. Adam kadının ardından şiirler yazmaya devam etti. Daha çok yazdı. Ve günün birinde çok ünlü bir şair oldu. Yıllar sonra kadının yaşadığı kente gitti ve büyük bir şiir dinletisi sundu.
Dinleti bittiğinde kadın kolunda kocası ile çıkışa geldi ve adama 'Merhaba' dedi.
Adam ona sıradan bir insana bakar gibi baktı. Kadın, 'Beni tanımadın mı' dedi.
Adam, 'Hayır tanıyamadım' dedi.
Kadın 'Nasıl tanımazsın! Uğruna şiirler yazdığın kadınım ben, seni şair yapan kadın' dedi.
Adam kadına baktı ve şöyle dedi: 'Keramet sende olsaydı, kolundaki adam da şair olurdu.'"