Dua, Allah ile kul arasındaki en mahrem sahadır. Herkesten sakladığımız en gizli istek ve acılarımızı Allah'la paylaşma özgürlüğüdür.
Görür ki bir Rabb-i Rahîm, rahmetinin güzel meyveleriyle kendini sevdirmek ister. O da ona hasr-ı muhabbetle, tahsis-i taabbüdle kendini ona sevdirir.
Reklam
Bugün kredi kartının limitini yükselten, borcunu yapılandıran ya da konut kredisi faizini düşüren sistem, yarın senden kemer sıkmanı, sendikal taleplerden vazgeçmeni, düşük ücrete razı olmanı ya da ekonomik "istikrar" adına belirli politikaları desteklemeni isteyebilir. Yani neoliberal düzen, borcu yalnızca bir finansal araç olarak değil, bir disiplin mekanizması olarak da işletiyor. Toplumsal rıza, bir tür "borçlu sadakati" ya da "minnet ekonomisi" üzerinden yeniden üretiliyor. Karşı çıktığın anda ise sistemin dışına, yani emek piyasasının dışına atılıyor, işsiz kalıyorsun. Bu örnekleri gördükçe insanların adaletsizlikleri, haksızlıkları ve yoksulluğu tolere etme eşiği de yükseliyor. Bunun adı toplum sözleşmesi olmaktan çok bir itaat sözleşmesi.
Lazzarato bunu şöyle ifade ediyor:
"Borç yalnızca ekonomik bir aygıt değildir, yönetilenlerin davranışlarının belirsizliğini azaltmayı hedefleyen hükümetin bir hüvenlik tekniğidir aynı zamamda.”
Çareyi kainatın sırrında değil, kendi gibi bir başka ben'in yamacında arıyor.. Ufacık bir yakınlık uğruna, canını sıkacak, kalbini kıracak, kendini değişmeye zorlayıp hayatını büsbütün karartacak birilerini istiyor o zaman yanında. Gidip kanlı bir sunağa uzanıyor. İçinde yıllanmış cefakar, vefakar ben'i, uzak bir ihtimalden fazlası olmayan şaibeli bir biz hayaline kurban etmekten çekinmiyor. İlle de başka bir oyunbaz istiyor küçük, kederli oyununa. Çünkü insan denen illet, bütün o fiyakasının ardında, vurulmayı bekleyen sakat bir at yalnızlığına nöbet tutuyor. Evrendeki en hacimli kalabalığı, yalnızlıktan gebermek üzere olan insanlar oluşturuyor.
Ellerim dua 'ya açılır bir gram sevdana minnet edip açmam ellerimi gururum sevdamın katili. Neek
Reklam
Reklam