*Günün Duası*
*Allah’ım! Ömrümün ahirini hayırlı kıl, amelimin sonunu da hayırlı kılAllah’ım! Zenginliğin fitnesinden ve fakirliğin fitnesinden Sana sığınırız!*
*Allah’ım! Her fena insanın kötülüğünden ve her kötü adamın şerrinden Sana sığınırız!Allah’ım! Bizi makbul olan iyilerden kıl; rahmetten kovulmuş kötülerden eyleme!Allah’ım! Sen’in ipine yapışmamla beni koru, fazlınla beni rızıklandır!Allah’ım! Bizi emrine tabi olanlardan kıl, tavsiyelerine uyanlardan eyle!Allah’ım! Bizi çirkin sözlerden, yalandan, küfürden merhametinle muhafaza eyle!Allah’ım! Sen’den ayrı yaşamaktan, bayağı arzulardan, süfli emellerden Sana sığınırız!Allah’ım! Nefsimizin yanlış işlerinden; haksız kazançlarından Sana sığınırız!*
*Allah’ım! Şeytanın tezyininden, kötüyü güzel ve sevimli göstermesinden Sana sığınırız Allah’ım! Kalbimize ümidini yerleştir, Sen’den başkasına umut bağlatma, Sen’den gayrısınden bir şey istetme!Allah’ım! Bizi hatalarımızdan, beyaz elbiseyi kirden temizlediğin gibi temizle!Amin*
Allah'ım....
Bahtına düştüm, kapına geldim, rahmetine sığındım..Mübarek günler ve gecelerin yüzü suyu hürmetine, Kâbe'de tavaf eden hacıların gözyaşı ve duaları hürmetine, Katında duası makbul olan salih kulların hürmetine, Nûr-u Muhammed Mustafa hürmetine, 124 bin peygamberin pak nefesleri hürmetine, Meşâyıh-ı kirâm efendilerimizin himmeti hürmetine, Ricâlallah'ın sır ve sadakati hürmetine, Üçlerin, yedilerin, kırkların, üç yüz on üçlerin hürmetine...
Gönlümüzdeki karanlıkları nura çevir. sıkıntımızı gider..
*HİCRET - 5*
*Medine'ye hoş geldin, şeref verir davetin*
Peygamber efendimiz "aleyhissalâtü vesselâm" ve Hazret-i Ebû Bekr yollarına devâm ederek mîlâdın 622. senesi Eylülün yirminci ve Rebiülevvelin sekizinci Pazartesi günü Medîne yakınlarındaki Kubâ köyüne vardılar. Bugün Müslümanların hicrî güneş yılının başlangıcı oldu. Birkaç gün burada kalan Peygamberimiz ilk iş olarak Kubâ Mescidini yaptı. Rebiülevvelin 12. Cumâ günü Medîne şehrine doğru yola çıktı. Rânûna Vâdisinden geçerken, öğle vakti olmuştu. Burada ilk Cumâ namazını kıldı ve ilk hutbeyi okudu. Namazdan sonra her ikisi ve yanındakiler develerine bindi ve Medîne'nin yolunu tuttular. Medîne halkı, Peygamberimizin mübârek yüzünü görebilme heyecanıyla, yolları kaplamış ve bayram sevinci yaşıyordu. Enes bin Mâlik, Peygamberimizin Medîne'ye girdiği günden daha güzel ve neşeli bir gün görmediğini ifâde eder. Kadınlar ve çocuklar hep bir ağızdan:
*Seniyyet-ül-Vedâ'dan, Bedr doğdu üstümüze,*
*Hakka dâvet ettikçe, şükr vâcib oldu bize*
*Sen bize gönderildin, Emrullahı getirdin*
*Medîne'ye hoş geldin, şeref verir dâvetin*
diyerek, kasîdeler söylüyorlardı. Medîne halkı görülmemiş bir tezâhüratta bulunuyor, herkes; "Bize buyrun, yâ Resûlallah!" diyerek, Peygamber efendimizi evlerine dâvet ediyorlardı. Resûl-i ekrem efendimiz devesini serbest bıraktı. Deve ilk defâ iki yetime âit bir arsaya çöktü ve çok durmadan kalktı. Biraz yürüdükten sonra tekrar aynı yere çöktü. Burası Peygamber efendimizin dayıları olan Neccâroğullarından Ebû Eyyûb-i Ensârî hazretlerinin evine yakındı. Peygamberimiz, bu zâta misâfir oldu. Ensâr (Medîneli Müslümanlar) dîni için vatanını terk eden muhâcir kardeşlerini barındırdı, evlerine misâfir etti, iş buldu, mülklerinden yer verdi ve her yardımı yaptı.
-devamı var-
*Huzur
"Ey bizi nimetleriyle perverde eden sultanımız! Bize gösterdiğin nümunelerin ve gölgelerin asıllarını, menbalarını göster. Ve bizi makarr-ı saltanatına celb et. Bizi bu çöllerde mahvettirme. Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Burada bize tattırdığın leziz nimetlerini orada yedir. Bizi zevâl ve teb’îd ile tazib etme. Sana müştak ve müteşekkir şu muti’ raiyetini başıboş bırakıp idam etme."
— Sözler, Onuncu Söz, Beşinci Suret
