Uttar Pradeş, Hindistan
Smita içini ürperten o rakamı duymuştu: Ülke genelinde her yıl iki milyon kadın öldürülüyordu. Her yıl iki milyon kadın hiç kimsenin umurunda olmadan erkek barbarlığının kurbanı oluyordu. Bu durum dünyanın da umurunda değildi. Bütün dünya onlara arkasını dönmüştü.
Marco itiş kakış kalabalığın arasına dalıp çok geçmeden yarım somun ekmekle geri döndü. Bütün aile için ancak bu kadarını alabilmişti. Hepsi hazinenin başında toplandığında, Marco ekmeği beşe bölüp herkese bir parça verdi. Ekmek en az bir günlüktü, kayış gibiydi ama Lorenzo'ya en yumuşak kekler gibi lezzetli gelmişti. Isırdığı her lokmayı, dilinin üstünde ıslatıp bekleterek, gözlerini yumup tadını çıkara çıkara yedi. O sırada aklına hayatı boyunca yediği ekmekler geldi, doğru düzgün tatmadan yuttuğu lokmaları düşündü. Ne de olsa ekmek hava gibiydi, her yemeğin vazgeçilmezi ama en az fark edileniydi.