Gülmək istəyirəm də gülməyirəm. Ağlamaq istəyirəm də, ağlamayıram. Daim ıssız bir qaranlıq, sisli bir durğunluq bütün mənliyimi sarsıdıyor. Daim əməlsiz bir boşluq, acı bir yorğunluq məni boğur, məni məhv ediyor.
Thomas ayağa kalktı. "Az biraz mutlu olmak için elimden geleni yapardım. Bugüne kadar o kadar boktan şeyler yaşadın ki artık daha kötüye gitmeyeceğini düşünebilirsin. Ancak bu tavsiyeyi verebilirim."
"Tamam, ama sen de bana asla ölmeyeceğine söz vermeli- sin. Birisinin bana öldüğünü her gün hatırlatmasının acısıyla yaşayamam. Her zaman sağ ve mutlu olmalısın, anlaştık mı?”
Gözyaşları arasında güldü. "Anlaştık, Esnek. Ölümsüzlük. Sorun değil."
"Bir de mutluluk," dedim.