Zihnimde ki bana eziyet eden bu kaosu nasıl atarım, nasıl bu düşünce yumağını çözerim bilmiyorum. Biriyle konuşmaya ihtiyacım olduğu bu anlar kimsesizliğimle tükürüyor yüzüme. Sanırım ben yine okuyacağım ve bu iç hesaplaşmayı olabildiğince geciktireceğim. Hem ne demiş Jasabel; kimsesiz değilsin, kafanda bir sen daha var.