“Ağırım, isyanlara doğruyum, yataklardanım
-üstüme sinmişliğin var-
İşe yaramaz şeylerin güzelleştirdiği dünyada
Sen bakma ey, mutlaka seslenmeliyim
Aşka hiç benzemiyen o yalnızlıktan
-üstüme sinmişliğin var-
Bir eve girmek, orda yatmak, büyütmek bir bakışmayı
…
Direne direne gelen en diri ortaçağdan
-üstüme sinmişliğin var-
Her sabah bir intihardır çıkışlarım, dünyada
-üstüme sinmişliğin var-
Sürekli denizler, sürekli olmalar, sanki öyle birşey”