Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
239 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
“Gerçekten nefret etme sebeplerin bunlar mı?” Israrcıyım. “O kadarcık mı? Daha iyi bir gerekçen yok mu?”
Bir an duymazdan geldiğini sanıyorum, ama sonra fark ediyorum ki yalan söyleyemediği ve bana gerçeği söylemeye yanaşmadığı için yanıt vermiyor.
“Ee?” diyorum, tatar yayını tekrar kaldırarak, orada benim borumun öttüğünü tekrar vurgulama fırsatı yakaladığıma
memnunum. “Söylesene!”
Öne eğilip gözlerini yumuyor. “Hepsinden öte, senden nefret ediyorum çünkü aklımdan çıkmıyorsun. Sürekli. İğrenç ve engel olamıyorum.”
"Bak gördün mü, ne kadar uğraşsan da dönüp dolaşıp aynı yere geliyorsun," diye okuyor. "Başka bir yere ulaşmak istiyorsan en az iki misli hızlı koşmalısın."
Uşak üçüncü kez vurmak üzere kolunu kaldırdığı an Cardan, uşağın Balekin'in masasına bıraktığı kılıcı atılıyor. Bir an Cardan'ın uşağı deşeceğini sanıyorum.
Uşak kendisini korumak için ne elini kaldırıyor ne de feryat koparıyor. Bunları yapamayacak kadar efsunlanmış olabilir. Cardan onu tam kalbimden deşmeye kalksa bile uşağın kılını kıpırdatıp da kendini savunacağı şüpheli. Dehşet iflahımı kesiyor.
"Durma," diyor Balekin bıkkınca. Uşağı işaret ediyor. "Öldür onu. Ortalığı berbat etmekten çekinmediğini ispatla. Hiç değilse böylesine sefil bir hedefe ölümcül darbe indirebildiğini göster bana."
"Ben katil değilim," diyor Cardan beni şaşırtarak. Bununla gurur duyacağı aklımın ucundan geçmezdi.
Balekin iki adımda kardeşinin karşısına dikililiyor. Yan yanayken tıpatıp aynılar. Aynı kara saç, aynı alaylı gülüş, yiyecekmiş gibi bakan gözler. Ne var ki Balekin yılların verdiği deneyimle kılıcı Cardan'ın elinden kaptığı gibi balçağıyla vurup onu yere seriyor.
"Öyleyse senin gibi zavallı bir yaratığa yaraşır gibi cezanı çekeceksin." Balekin, uşağı başıyla işaret ediyor, o da uykusundan uyanıyor.
Her darbeyi, her irkilmeyi seyrediyorum. Seçeneğim az. Gözlerimi yumabilirim, ama sesler de manzara kadar feci. En beteri de Cardan'ın ifadesiz yüzü, kurşun gibi mat gözleri.
Hakikaten zalimliğini Balekin'in tavrına borçlu. Böyle büyütülmüş, kişiliği böyle şekillenmiş, sivriltilip bilenmiş. Cardan ne kadar korkunç olursa olsun, şimdi neye dönüşebileceğini daha iyi görüyor ve sahiden korkuyorum.
Oysa seyrederken oğlanın dikbaşlılığının altında yatan korku gözümden kaçmıyor. Kimse korktuğumuzu anlamasın diye ukalalık taslamanın ne demek olduğunu bilirim. Bunu gözlemlemek ona ısınmamı sağlamıyor, ama onu ilk kez gerçek kılıyor. Onu aklamıyor, gerçek kılıyor.
