Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
239 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Çırpınmayı bırak da bana on dakika ver."
"Bırak on dakikayı, on saniyemi bile hak etmiyorsun."
"O zaman altı kelimeye ne dersin?"
Güldüm. "Denedigini görmek isterim."
"Sana âşık oluyorum, Iris Elizabeth Kane."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Narsizm genetik mi, yoksa çocuğumuz bu korkunç kişilik özelliğine karşı güvende mi?"
"Çocuğumuz" demesi, kabul etmeyi reddettiğim bir şeyi yüzüme çarpmıştı. "Duruma göre değişir. Baba tarafına çekecek olursa hayata bir sıfır yenik başlayacak demektir."
Declan uzanıp başparmağını alt dudağımda gezdirdi. "Umarım annesi gibi fedakâr olur."
Parmak uçlarımda kalkıp onu öperken teslim bayrağını resmen çekmiştim.
"Soğuk, kaba ve mesafeli olabilirim ama kör değilim. Benim işim varlıkları değerlendirmek ve görünüşe göre en değerli varlığım sensin."
Birinin benimle finans konuşmasının bu kadar yürek burkan bir güzelliği olacağı hiç aklıma gelmezdi.
Bana aramızdaki bağı hatırlatmak istercesine elimi bir kez daha sıktı. "Seni yanımda tutmak için yapamayacağım şey yok."
"Çok uğraşmana gerek yok. Sonuçta senin karınım."
"Öyle olmasaydın bile senden vazgeçmezdim. Vazgeçmeyecegim." Yüzündeki küçük gülümseme kalbimin çılgına çeviriyordu.
Onun gibi birinin bu kadar tatlı sözler söyleyebileceğini hiç düşünmezdim. "Huysuz görünüşünün altında bu kadar iyi bir adam olduğunu kim bilebilirdi?"
Konuştuğumda nefes nefeseydim. "Ne yapıyorsun?"
"Karıma yardım ediyorum."
Yutkundum. "Bu kelimeye biraz fazla alıştın."
"Sana yerini hatırlatmak için sık sık kullanıyorum."
"Neresiymiş yerim?"
"Benim yanım."
Başıma geriye atıp sesim kısılana kadar güldüm. Soluklanmak için başımı indirdiğimde Iris ve etrafımızdaki bir kaç kişi daha bana dikkatle bakıyorlardı. Hepsi de daha önce yetişkin bir adamın güldüğünü hiç duymamış gibi davranıyorlardı.
"Daha sık böyle gülmüyor olman ne yazık."
Uzanıp çenesini tuttum. "Belki sonunda gülmek için bir sebebim vardır."