İlk başlarda yalan yok çok zor okudum. İçimi bunalttı. Bir türlü sevemedim. Ama ortalara doğru oldukça hoşuma gitti hikaye akışı ve beni içine aldı. Sürekli kendimizi eksik görürken aslında ne kadar çok ihtimale ve potansiyele sahip olduğumuzu zamanla monotonluğun oluşturduğu körlükle göremeyebiliyoruz. Ancak bir kere yaşamanın değerini fark edince aslında ne kadar çok yapılacak şey olduğunu da anlıyor insan. Her şeye rağmen yaşamaya ve denemeye değer dedirtti bu kitap bana. Sonunu sanki daha farklı beklerdim ama yine de güzeldi.
Bu kitaba çok büyük önyargılarla başlamıştım. Ama beni çok şaşırttı. İçeriğindeki bütün değinilen konular o kadar mantıklı ve aydınlatıcı bir şekilde işlenmiş ki, bu kitaptan çok şey öğrendim. Aslında mutluluğun anlamını bilmediğimi, engellerin aslında ‘engel’ değil bizi olmamız gereken insana dönüştürmek adına bir yolculuk olduğunu ve rahatsızlık hissinin bizim ihtiyacımız olan şeyleri bize gösteren bir sembol olduğunu öğrendim. Beni çok aydınlattı, siz de aydınlanın. Tavsiye ederim…