yek e ser bi zêr e
kofîker e, awirşewat e
kemaltêşirê, naazik û nazelîn a
gelekî xwîn şerîn a
sing û berê wî çawa spîna
weka wî pembû yê dora adana
tu dibêjî qasê gundîya, devê kevanê jênîna
wê dirêjke sorkere micara serê wî zirava
ya mimkê wî nîna, diranê wî hur in birincî na
raman anîna mical a, bejn û bala wî tu nîn a
yekî ewqa çavreşê, dem bi gulê , bejnzirav a, xwînşerina kû herro devê derîya mirov, weka farza mêjê, wellê te ez xwe dîya pîrka dîya xwe gao, weylê minê bi kurbano çiqa xeberê te xweş in xwîna te şîrîna
bawer bike ewê ku seyrê ramûsanekî xêra xwe bidî bila kalê zamên be, nexweş e panzdeh sala be, birrîndarê sî û se xençerê be, riha wî navikî be, bê tawî be, marazgirtî be, kuhûkî be, eş û belayê hemû dinya lê bin, hevna êş û bela wî erdê tinîna, ewqa yekî kewalxizalê, çavreşî dem... axir zehf tazêya!!
Benim iletilerime ne oluyo hesap askıya falan mı alındı uyarı mj yedim fazla marjinalim diye
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kerê DengbêjKurdî
Dibêjin li nav şêrwan
hebû yekî bazirgan.
Wî hebûn hêştir û ker,
tev bi hawid û semer.
Ji wan dudo bûbûn jar.
Nema bi wan dibû kar.
Her du berdan dora gund,
da biçêrin bibin rind.
Hêştir rabû gote kêr:
Tu guh bide min camêr,
were ji dest mirovan.
Em birevin nav govan.
Nema baran dikêşin,
ji bona wan diêşin.
çûn cihekî nependî.
Ne bazirgan û gundî.
Serkî tev çêriyan,
di newal û hêriyan.
Dema ku bûn xurt û têr,
bû çirrîna qula kêr.