mkam
@mkam
27 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Kafka'nın "Dava" sını Ahmet Cemal'in çevirisinden Can yayınlarından okudum.
Kitabın arka kapağındaki açıklamayı aynen yazıyorum.
"Dava, Korku Çağı diye adlandırılan XX. yüzyılda, insanoğlunun kuşatılmışlığının yazgıya dönüşünün öyküsüdür. Bu çağa korku egemendir; çünkü insan, hemcinsleriyle insanca bir dil aracılığıyla iletişim kurabilme, böyle bir dille insanca tepkiler uyandırabilme olanağından yoksun kalmıştır."
Kitabı bu çerçevenin içine koyup okursanız yazarın her cümlesinden anlamlar çıkartır, ibretler alır, düşünceye dalar ve ana temayı bulursunuz.
Yazarın yarattığı diyaloglar, betimlemeler, edebi üslup muhteşem.
Kafka'nın hukuk doktorası yaptığını, yaşadığı dönemi (1883-1924), yaşadığı toplumu ve siyasi ortamı düşündüğünüzde
bu romanı daha iyi çözümlersiniz.
Eğer bu havayı soluyamazsanız kitabı 20-30 sayfa okur bırakırsınız. Veya şöyle olur: Elinizde dikilecek bir kumaş var. İğnede var iplikte. Sürekli dikiyorsunuz. Sonra bir bakıyorsunuz kumaşta dikilecek yer kalmamış. Ama ortada elbise falan yok. Sadece dikilmiş bir kumaş var elde!
Hikayenin kahramanı olan çok yoksul bir ailenin çocuğu Zeze'nin başından geçen haylazlık olayları anlatılıyor. Olağanüstü bir tarafı olmayan sıradan bir roman. Brezilya'da geçen serüvenlerde ki isimler uzun ve bize çok yabancı kaldığından romanı okurken isimlerin hatırda kalması biraz zor oluyor.
Yazar romanı 12 günde yazmış. Okurken bunu hissediyorsunuz.
Ben kitabın cüzdan kadar olan mini boyutunu aldım. Cebinize koyup istediğiniz yerde okuyabilirsiniz.
Akıcı, edebi üslubu sade olan bir roman. Ancak Zeze'nin roman boyunca sürekli dayak yemesinin anlatılması sıkıntı veriyor.
