Tomris

Ölüm duygusu olan insanla bu duyguya hiç sahip olmayan arasında, iletişimi mümkün olmayan iki dünyanın uçurumu açılır; bununla birlikte ikisi de ölür ; fakat biri ölümünden habersizdir, ötekiyse bunu bilir; biri sadece bir anda ölür, ötekiyse sürekli ölmektedir... Ortak koşulları ikisini de birbirine karşıt uçlara yerleştirir; iki aşırı uca ve aynı tanımın içine; uzlaşmazlıklarıyla aynı kadere maruz kalırlar... Biri sanki ebediymiş gibi yaşar; öteki devamlı olarak ebediyetini düşünür ve bunu her düşüncesinde inkar eder.
Sayfa 15·Kitabı okudu
İnsana Dair
Reklam
Farklı özüne itina gösteren ruh, kaçındığı şeyler tarafından her adımda tehdit edilir.
Sayfa 13·Kitabı okudu
İnsana Dair
Aşırı hassas yalnızlıklarımız, ötekiler için ne cehennemdir! Ama hep onlar için, bazen de kendimiz için icat ederiz görünümlerimizi...
Sayfa 13·Kitabı okudu
İnsana Dair
İçimizdeki peygamber, bizi kendi boşluğumuzda ihya eden deli tarafımızdır.
Sayfa 11·Kitabı okudu
İnsana Dair
Eğer dünyadaki konumumuzu doğru anlayabilseydik; eğer kıyaslamak yaşamaktan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir...
Sayfa 10·Kitabı okudu
İnsana Dair
Reklam