Nasıl ki insanlığın ilk dönemlerine üretimlerin niteliğinden ötürü taş devri, tunç devri gibi isimler verilmişse, bizim dönemimize de tağşiş, tahrif, sahtecilik devri adı verilecektir.
İşçi sınıfı ahmakça iyi niyetiyle beyninin yıkanmasına izin verdiği; doğuştan gelen coşkuyla hiç düşünmeden çalışmaya ve mahrumiyete atıldığı içindir ki kapitalist sınıf kendini zorunlu tembellik ve zevküsefaya, üretmeye ve aşırı tüketmeye mahkûm edilmiş halde bulmuştur.
Yardımseverler,tembellik ederek zenginleşmek için yoksullara işverenleri insanlığın velinimetleri diye alkışlıyorlar; bir köylü topluluğunun ortasına fabrika dikeceklerine, veba saçsalar, su kaynaklarını zehirleseler daha iyi olurdu. Oraya çalışmayı sokun ve neşeye, sağlığa, özgürlüğe elveda deyin; hayatı güzelleştiren ve yaşanmaya değer kılan her şeye elveda...