Bu sene öğrendiğim en büyük ders, hiçbir şeyi zorlamamak. Konuşmalar, arkadaşlıklar, ilişkiler, ilgi, sevgi. Zorlama olan hiçbir şey, uğruna savaşmaya değmiyor. Akacak olan akıyor. Ne olacaksa, oluyor.
En uzun gece, en derin düşüncelere hapsolmuş birkaç solgun hayal ya da hayale benzeyen bir yığın ümit, biraz da geç kalınmışlık ya da her şeye erken varmanın çileli kabullenişi, herkesten biraz uzaklaşmanın huzuru ile kendine çok fazla yönelmenin verdiği mükemmeliyetçilik.