O huzurlu ana dönmek için her şeyimizi verirdik. Çünkü o an aramızda gezinen en güzel şeydi; sessizlik. Sadece terliklerini çıkarmayı unutmuştu. Hepsi bu.
Savaş insana kayıtsız kalmayı öğretiyordu. Tüm iştahları bastıran, aşlara ağu katan savaş, insana kayıtsız kalmayı öğretiyordu. Arzuların üzerinde tavuk gibi eşiniyordu insan, ağzına aldığının bıraktığından bir farkı yoktu.