Yoluma minik bir kirpi çıkmıştı. Yakından görebilmek için yaklaştığımda korkup kasılmış, karşımda put gibi hareketsiz kalmıştı. Onu öyle ürkmüş görünce benim de elim ayağıma dolaşmıştı, hemen kaçmıştım yanından. Ben hep böyle kaçarım. Incitmemek, incinmemek için ya da ne yapacağımı bilemediğim zamanlarda ekseriya bunu yaparım...
Sayfa 112
Reklam
Biliyorum elbet ,insan geçmişte ve oraya ait kişilerde en çok kendi masumiyetini arar.
Sayfa 110
İnsan başkasının cenazesinde bile en çok kendi ölümüne üzülmez mi?
Sayfa 75
İnsan hep bir gün çok mutlu olacağına inanır. Şimdi değildir, henüz değildir ama bir gün muhakkak, hak edilen o mutluluk gelip kendisini bulacaktır. Gelecekte muğlak bir takvim yaprağına mühürlenmiş o günü, ufak tefek engellerin ayak altından çekileceği münasip bir zamana erteler durur insan. Okulu bitirince, işe girince, evlenince, çocuklar büyüyünce... Sonra genellikle o gün gelemeden de ölür.
Sayfa 72
Reklam