Gece her şeyin üzerini örter,diye düşünür insan.Oysa gecenin örttüğünden çok hatirlattiklari vardır.Hatirlatirken sarstiklari,sarsarken suskunlastirdiklari,suskunlastirirken acittiklari.
"İnsan kendi yerine yaşar ,kendi yerine ölür oğlum. Yüzünü kalbine dön. Yalancı bir peygambere inanmaktan daha kötüsü ,bir peygambere yalandan inanmaktır..."dedi
Konuşmanın ne kadar gereksiz olduğunu fark edeli çok zaman geçti.
Hem sizin dilinizi konuşmayalı o kadar zaman geçti ki; şimdi mimiklerinize dikkat kesilerek, beyninizi okumaya çalışarak, ellerinizi okumaya çalışarak ne söylemiş olabileceğinizi tahmin etmeye çalışıyorum. Ben elleri okumayı uzun zaman önce öğrendim. Bir kadından öğrendim. Kur'an okumayı da, insanların ellerini okumayı da kadınlardan öğrendim ben.
Konuşmam gereken o kadar çok insan oldu ki geçmişte, her biriyle konuşmak için ciğerime bir çizik atıp, iç kanamalarımla acınacak hallerde bekledim. Sadece tek bir cümle söyleyebilmek için gözlerimden kanlar akana dek uykusuz ve yorgun geceler geçirdim soğuk odamda. Abartıyor muyum? Abartmayı dilerdim, evet.