Karanlığa adım atmaktan, hayata kafa tutmaktan, fırtınalı ruhlardan, cesurlardan, ataklardan hep korktum....
Yanmaktan çok korktum. Sonunda yanacağımı hissettiğim hiçbir aşkı göze alamadım. Bu yüzden kuru kuruya yanıyorum şimdi.
Yavan mutluluklarla oyalanan yüreklerin yokmuş gibi davrandıkları alaca bir hayat alanıydı yürüdükleri yer.Kimse orada nasıl yaşanır bilmek istemiyordu.