Oturup ağlamak istesem ilk önce şuna ağlardım
Çocuk yanım, ilk masumiyetim, ilk tebessümüm ilk heyecanım ilk gülümsemem, ilk çiçeğim. Sen bana çocukluk yaralarının emanetisin seni ömrüm boyunca bir sır gibi saklayacağım. Gittiğimiz tatillerde birbirimize aldığımız küçük hediyelerin masumiyetini taşıyorum bu günlerde kalbimde yürüdüğün yolların çilesini çekiyorum bana gelen adımlarına aşık oluyorum her seferinde avuç içlerine hayranım biliyormusun yanakların uykulu yanım dizlerin annem dudakların can suyum ben kalbimin pencerelerini hep senin sevdiğin yere açtım canına umut olmak için…