Toplumlar, genellikle mutsuzluğu, kaygıyı veya eleştirel düşünceyi "uyumsuzluk" veya "negatiflik" olarak yaftalar.
Sorgulayan, aksayan yönleri gösteren veya huzursuzluğunu dile getiren kişi, çoğu zaman çevresi tarafından "mod düşüren" veya "karamsar" olarak etiketlenir.
İnsanlar dışlanmamak, "pozitif" ve "uyumlu" görünmek için kendi iç seslerini sustururlar. Yalnız kalma korkusu, gerçeği görme cesaretinden daha büyüktür.