zeynep
@modesty_
gsf
7 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Puan vermedi·368 syf.·
4 günde okudu
·2025 68. kitabı
Hani uçaktan paraşütle yardım paketleri atılır ya? İşte, duygusal olarak aranda o kadar mesafe olmalı! O uçak yerden ne kadar yüksekteyse, sen de insanlardan o kadar uzak olacaksın. Çünkü senin işin dağıtmak! Teslim etmek. Sen bir postacısın, o kadar. Çantanda ne varsa, onu dağıtırsın. Sırf insanları mutlu etmek için mektuplar yazmaya başlamazsın! Çünkü bunu yapmaya başlarsan asıl işini yapamazsın, mektup dağıtamazsın!
Böylece insanlar, o şeytani babayı daima evin dışında tutacak ve asla ona oy vermeyecekti. Ve elbette çocukları arasında ayrım yapacak, toplumun bir kesimine aşırı ilgi gösterirken, diğer kesimini sürekli eleştirecek ve ona düşmanca yaklaşacaktı. Böylece ülke denilen evde, hiç bitmeyen bir çatışma, bir rekabet ortamı yaratacaktı. Son olarak da, kendisi bakımlı, şık ve zengin görünmek için her şeyi yaparken çocuklarının aç ve evde suların akmıyor olmasını asla önemsemeyecekti.
Vatanından ayrı demek olan bu tanım Jacinta'ya göre gizli bir anlam da taşıyordu: İnsanın, doğup büyüdüğü ülkeyi gönüllü olarak terk etmiş olması. Kendisini expat olarak tanımlayan kişi de aslında bunu vurgulamaya çalışıyordu. Böylece, şartlar gereği doğduğu yerden ayrılmaya mecbur kalmış göçmenlerden kendini ayrı tutuyor ve "Canım istediği için dünyanın öbür ucundayım!" diyordu. Buna göre, Goa'da serserilik yapan bir Kanadalı expat iken, Montréal'de doktorluk yapan bir Hindistanlı göçmen oluyordu. Bu bakış açısı da Jacinta'ya, yine ex'le başlayan başka bir kelimeyi hatırlatıyordu: Exceptionalism! Batı'nın, diğer bütün kültür ve toplumlardan ayrı bir konuma ve istisnai bir kimliğe sahip olduğunu savunan, Western exceptionalism adındaki paslanmış teori geliyordu aklına. Ve Jacinta, tanıştığı çoğu insanın bilinçaltında bu teorinin izlerini gördükçe öfkeden deliriyordu.