Muhammet
@moduncu
Bu dünyanın insanlarıyla, dirileriyle nasıl konuşulduğunu unutmuştum
Reklam
Yalnızlığı yok etmek için gölgemle konuşuyordum
Toprak ve üstündekiler, sonsuz uzaklardaydı benden. İçimde müphem bir arzu: bir deprem olsa da, bir yıldırım düşse de, sakin pırıl pırıl bir dünyaya yeniden doğsam!
Yaşamak arzusu içimde o kadar güçlenmişti ki, uzun hafakan ve ıstırap saatlerimi telafi için en küçük bir mutluluk dakikası yetiyordu
Reklam