Evde ne zamandır duran bir şiir kitabım vardı. Hiç okumadığımı fark ettim. Elime aldım ve ne zaman bitirdiğimi bile anlayamadım. Sonra anladım ki şiirler beni istiyor, ben şiirleri. Neden okumadım ki şu ana kadar, neden bu kadar uzak kaldım ki?
Sonra gittim ve Attilâ İlhan'ın Ayrılık Sevdaya Dahil şiir kitabını aldım. O kadar tatlı, o kadar güzel ki şiirler... Yumuşacık bir havası var. Şiirleri sesli okudum, arkadan da kısık bir piano sesi tabi. Şiirlerin beni alıp götürmesine izin verdim, akışına bıraktım. Zaman dursun istedim.
Şimdi diğer şiirler beni bekler, ben de onları.
"sadece ben farklıyım
biraz dalgın ve uzak
bir hayli karamsar
biliyorsun
içimde kirli bir balon gibi büyüyen boşluğun
tek bir sebebi var
senin yokluğun"