Sonra zihnimin o açık ve boş haliyle rüzgarın önümde uzandığını fark ettim. Gördüğüm şey boş bir pencere camında oluşan buzlanmayı izlemeye benziyordu. Az öncesine dek hiçbir şey yoktu. Hemen ardından rüzgarın adını kendi avucum kadar net görebiliyordum.
"İlginç bir hayat sürdüm ve onu böyle hatırlamanın hoş bir tarafı var. Gel gör ki..." Kvothe derin bir nefes alıp yavaşça verdi. "... gel gör ki bu romantik bir eser değil. Ölenlerin dirildiği bir halk masalı da değil. Dinleyicilerin kanını kaynatmayı amaçlayan heyecan verici bir destan hiç değil. Hayır. Bunun nasıl bir hikaye olduğunu hepimiz biliyoruz."