“Ah be gülüm, zavallı kendim, kendiliğim, kendimden geçmişliğim, kendimi yitiremeyişim; konforsuzluklarla ördüğüm yeni konforuma toz kondurmamaya ne de güzel mazeretler buluyorum.”
Ne kadar düşkündük sahiplenmeye, üzerimize geçirmeye bir şeyleri, birilerini. İnsanın "benim emlakçım" dediği birinden puşt diye söz etmesiyse ayrıca saçmaydı.