Eşitlik ve adalet savaşçısı bir yazardan, işçi dayanışması ve kapitalist aç gözlülüğün hikayesi. Son derece gerçek ve doğal tasvirleri ile okurken klostrofobik duygular yaşatan, sinir bozan, zaman zaman ağlamanın eşiğine getiren çok güçlü bir roman Germinal, okuduğum “en iyi“ kitaplarda en başlarda yerini aldı. Kesinlikle çok değerli bir okuma deneyimi yaşadım. Marquez’in Ursulası, Mo Yan’ın Lu’su derken unutamayacağım bir kadın karakter daha var artık: Zola’nın Maheude‘ü...