geçmiş denilen şey, gelecekten arındırıldığı anda bir yığın önemsiz ayrıntı haline geliyordu. içinde organik hiçbir şey kalmıyordu, güçlü olan acı veren hiçbir şey.
büyük sayılan değerler, baskı altına girdiklerinde türlü mantık oyunlarıyla çözülüverirlerdi. ama terbiye, terbiyeydi. koşullar ne olursa olsun, hiçbir zaman değişmezdi.