elif
@monicae
ben edebiyattan ibaretim
Nasıl mutlu anlatıyordu annemi. Demek annemin ablama bu denli düşkün olmasının ardında başka hınzır gençlik anıları da vardı? Babam, annemi ne kadar sevdiğini onu kaybettikten sonra daha sık dile getirir oldu. Annemin iyi bildiğini düşündüğü bu gerçeği her gün söyleme gereği duymadığı için üzülürdü. "Annem bunu biliyordu baba. İnan bana, çok iyi biliyordu," diye teselli etmeye çalışırdım onu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sonra onlarca yıl bir fotoğrafmış gibi duran hayatım, geçmişin acısını çıkartırcasına haraketlendi ve hiç akmadığını düşündüğüm zaman, yetişemediğim bir şekilde hızlandı. Olmaz dediklerim oldu. Geçmez dediklerim geçti gitti. Gidenler döndü, kalanların bazıları öldü. Sonra tam her şey yoluna girdi, mutlu sona az kaldı derken beklenmedik bir fırtına çıktı. Ama biz alışkındık fırtınalara. Kaç kez bu gemiyi sağ salim yanaştırdık karaya.
Annem ve teyzelerim....
Üçüne de hep çok hayrandım. Birbirlerine benzemezlerdi. Farklı karakterleri vardı. Fakat buna rağmen bir araya geldiklerinde sanki tek bir bedende yaşarlardı. Kişiliklerindeki zıtlıklar onlar bir araya geldiğinde kaybolurdu. O zıtlıklarla birbirlerini tamamlar, bir bütün olurlardı. Gündüz ve gecenin birbiriyle kavuşup bir tam gün etmesi gibi...
10/10
21 saatte okudu
·2019 2. kitabı
''İnsanlar nerede," diye sordu küçük prens. "Burada insan kendini çok yalnız hissediyor."
"Insanların arasındayken de yalnız kalabilirsin," dedi yılan.
