Ah Roza, seninle Medine'ye gidip yerleşsek. Sokakları bu şehrin sokakları gibi kirli olmayan bir şehre. Medine'ye, o kutlu şehre hicret etsek. İnsanların kahrı omzumuza ağır geldiğinde çöllere gitsek. Upuzun bir kum denizi görsek sadece, upuzun, sonsuz bir kum denizi. Hiç insan görmesek, hiç yalan.
Sonunda halim den korkup, kaçar gibi evden çıkarak, arabamla caddelerde dolaşırken, bir kavşakta kırmızı ışık ta durduğumda, o al yanaklarını,sarı ışıkta, dünyamı aydınlattığını, yeşil yandığında ve arkamdaki araçlar öfkeyle haykırdığında yemyeşil gözlerini, ah aslında ben, hep seni, seni, seni bekliyordum Mona. Gel artık. Benimle gel. Bu hasretlik yetti artık.
Açma pencereni perdeleri çek
Mona Roza seni görmemeliyim
Bir bakışın ölmem için yetecek
Anla Mona Roza, ben bir öteliyim
Açma pencereni perdeleri çek...