Nice insanlar vardır...
Önce onları yıldız sanırız,
Ya da yıldızlara çıkarırız.
Sonra bir şeyler olur, yıldızda olanı yere indiririz, bizi de bir zamanlar yıldızlarda gören bir gün ansızın zemine çakıverir.
Hiçbir şey yoktu, bomboştu, işte şu avucumun içi gibi, ama yine de yoklamayı sürdürdüm... Kaybettiği bir şeyi bulmayı çok istediği zaman insan bazen öyle yapar... Bakar bir göremez, bomboştur baktığı yer, öyleyken yine de on beş kez bakar aynı yere.
Birbirimize benziyoruz sadece. O da benim gibi yalnız fakat yalnızlığın içine daha çok batmış. Kendi Bulantı'sını ya da ona benzer bir şeyi bekliyor olmalı.