büşra
@monodan
Ona mektuplarında nasıl bu kadar neşeli görünmeyi başardığını sorduğumda, kimsenin ruhunu öldürmesine izin vermeyeceğini söylemişti.
Reklam
Otobüs durağına yürürken bir esinti sırtımdan ittiriyordu gitmem için. Rüzgarın nereden geldiğini biliyordum.
Teşekkürler, baba.
Eskiden daha çok gülerdim, her şeyi daha çok yapardım. Yazmak hariç. Artık yazıyorum, yazıyorum ve yazıyorum.
Çoğu insan ölüme hazır değildir, ne kendi ölümlerine ne de başkalarının. Şoka girerler, ödleri patlar, beklenmedik bir sürprizdir ölüm onlar için. Olmamalı oysa. Ben ölümü sol cebimde taşırım.
Korkunç olan ölüm değil, yaşanan ya da yaşanamayan hayatlardır.
Reklam